Sevdanın şehirler arası sürgününde
yalnız bırakılmış şairler gördüm.
Tren rayları arasına sıkışmış dümdüz sözcükler,
Vavelyaları kurutulmuş yaban otları...
İşte şuracıkta içinize oturmuş bir yalan var.
Ben gördüm.
Kırıp çıkartalım parça parça,
Kör dimağların,
Kor olmuş levhalarından zelzeleri.
Yerleri ve gökleri aşıp yok olalım.
Kollarımız düğümlenmeden
kucak açalım geçmişe ve geleceğe
Bugünü yaşamadan
açmayalım penceremizi hiçbir düşe.
H