Hiç ağlayan bir adam gördünüz mü?
Ben gördüm!
Çok üzüldüm,
İçim parçalandı.
Tüm hayatının yükünü,
Omuzlarında taşımaya çalışmış.
Ama başaramamış,
Altında ezilip durmuş.
Gözünden yaş değil,
Ateş süzülüyordu.
Bakışlarının ardında,
Azrail saklanmış,
Ona kucak açıyordu,
Tek teselli....Burada der gibi.
O adamın,
Her gülüşü....İçini dahada eritiyordu.
Yaşıyor görünüp,
Mezarında dua ediyordu...
Bu adam...
Çok acı çekiyordu,
Çok üzülüyordu,
İçimi çektim....
Şükür dedim,
Benden kötüsü de varmış.
Baktım...
Baktım...
Arkama dönüp birdaha baktım.
Meğerse o an...
Ben...
Aynaya bakıyormuşum.
08.01.2019
©gölgeadam
G