Herkes birisini "öteki" bellemiş,
Kimisi okumuşu kimi çobanı,
Ben hep okumuş çoban olmak istedim,
Görmedim ilim otundan otlayanı.
Sağcı solcusu aynı yolun yolcusu,
Derman ararken, dertlerin bulucusu,
Benim esas aldığım "vicdan" duygusu,
Bulamadım kimsede Allah korkusu.
Kime can desem bana canın çıksın der,
Kızlar hoppa olmuş erkekler namertler,
Benim gibi müstesnaya türlü dertler,
Görmedim yufka yürek; tüm kalpler sertler.
Evde huzur yok tepemde zıplar komşu,
Sokağa çıksam görürüm zulmü fuhşu,
İnsanlık kokuşmuş sanki ekşi turşu,
Görmedim herşeyi düzeltecek tuşu.
Acımdan yüzüm ekşir, bana gülerler,
Kendime neşe bulsam "delidir" derler,
Hep haktan bahsedip de hakkımı yerler,
Bulamadım huzur bana dertler şerler.
©1naifsair
1