cirpinmami söylüyorlar
çırpındıkça battığımi görmüyorlar
yaşamami söylüyorlar
yaşarken her gün öldügümü görmüyorlar
ben beceremiyorum yaşamayı anlamiyorlar
ne kadar cirpinsam
o kadar içine çekiyor bataklık boğuluyorum
meyhude çaba yoruyor beni
bu neyin inadı bilmiyorum
bin kere ölmektense bir kere ölmek
bu benim için daha iyi değil mi
bir umut olsa tutunurdum
zifiri karanliktayim
ben günese olan inancımı kaybettim
kendi parçalarımi toplamaktan yoruldum
umrunda değil kimsenin varlığimin yoklugumun
omuzlarimda kaldıramayacağim yükler yüklendi
yoruldum kaldıramıyorum artık
birazcık gülsem kursağımda kalıyor
bu hayat beni bir güldürse bin ağlatıyor
hayel kuramiyorum
kurduğum hayellerin enkazinda kalıyorum
ben beceremiyorum
sonumu kendim yazayım istemiyorum
görünen köyde klavuz istemiyor
©gökçekız
G