Adım adım sana uzanıyorum, Her adımda yalnızlığım artıyor. Dışlanıyorum, sebebini bilmeden, Yüreğimde bir sızı, tarifsiz bir dert.
Kaya gibi sakinim, durgunum ben, Fırtınalar kopsa da içimde sessizce. Anlamıyorlar beni, görmüyorlar kalbimi, Yalnızca dış kabuğuma bakıp yargılıyorlar beni.
Yürüyorum sana doğru, usanmadan, Belki bir gün anlarsın beni, belki bir gün görürsün. O zamana kadar yalnızlığımla baş başa, Adım adım sana uzanacağım, sessizce, hüzünle.
©hasanbey.
H