Şiir aksa gönülden ak kağıda,
Durmaz dilim koşar, senin yanına.
Sen güneşsen ben gölgenim biline;
Görür mü ki güneş silik gölgeyi.
Çam senindir yosun benim halime,
Çınar denen girmez ki hayalime;
Dallarına kuşlar konan da varmış,
Uçmak denen benim ne haddime.
Adım başı yana çakıl saçılır,
Bir dev gezer, karıncalar ezilir;
Nefesinin yankısı dağlardan duyulur.
Karıncalara prensesler de dev değil midir?
Bizim haber karadan da tez yayılır,
Ayık adam bile duysa bayılır;
Adım çıkmış cihana çıkmaya,
Ama geçmiş yanında, çok mu sayılır?
Aşık arar şiir sana vermeye,
Nicesi döner huzurunda fıkraya.
Zaten her biri bir saç telin değil midir,
Ne gerek var sana bir daha anlatmaya?
©ulutku
U