görüyorum, bu yaşıma rağmen
ara sokaklarda yürüyen
yalın ayak , ağlayan, sızlayan, bekleyen
onca insan ve onca hayat
birer birer tükenmiş veya ona yüz tutmuş
belki eski hayatlarını arayan
ama ne olduğunu yıllar önce unutmuş
kızacak , öfkelenecek birşeyi de kalmamış
beli belki o soğuktan değil de
hayattan alamadıkları yüzünden tutulmuş
gelen giden kimseleri kendinden sanacak kadar sevgiye muhtaç
aklında hayal bile kuramayan utangaç
hep insan ararlar , bulamazlar
er geç ve nihayet ömrün getirdiklerine
ayak uyduramaz , ya biri görür, bilir umudu
artık son bulur ki , acı hıçkırıklarla
bilinmez onca yıllar kurudu
apolomoon
©apolomoon
M