Ey koca yalnızlığımın şehri,
Ben içinde bir ölü gibiyim dirilt beni,
Nasıl unutulur bir insan ölmeden,
Ölmeden unutuldum ben.
Mısralar yetermi acılarımı anlatmaya sanıyorsun,
Kaç gece yazdım yalnızlığımı bitmedi,
Kaç kalem tükendi, ben tükendim bilmiyorsun,
Ey sonbaharın hüzününü taşıyan rüzgar,
Ne olur götür beni buradan.
Burası bana yabancı artık,
Tanıdığım yüzler bana yalancı artık,
Hüzünle göz göze baş başa sonunda kaldım,
Ey ecel, çal kapımı senden gayrısı çare değil artık.
Al da götür beni buradan.
Metin özcan
M