Loçkam.!
Yaşadığım tüm kötü şeylerden sonra gelen,
Göz aydınlığım..
Ikinci baharım..
Yüreğimi,kuş tüyü yüreğine dayadığım..
Benim de yaralarım var sana anlatamadığım..
Vakitli vakitsizliklerim,
Belkide sana,anlamsız gelecek, güvensizliklerim var,
Koynumda beslediğim..
Kısaydı belki
Zamanın kolların da ki ömrüm ama
Uzunca acılardan geçtim,
Kimsenin bilmediği..
Sence egoistlik..
Yada abartılmış şımarıklık,
Doğru..
Çok şımartıldım,
Hep yüksek volden sevildim,
Ama sevmelerim,hep sessiz harflerleydi benim..
Özgürlüğüm çalınmıştı,
Çok evvelden.!
Loçkam.!
Bilmiyorsun tabi sen..
Bilmede zaten.!
Benim sesli harflerim yok severken,
Sessiz harflere mahkumum ben..
Sen bağıra çağıra sev,
Benim ses tellerim kopuk,
Kelimelerim kırık,
Yüreğim korkak..
Kendimi bu kadar toparlayabildim ancak..
Hala eksiğim,
Hala borcu var bana hayattın.
Binlerce nefes.!
Binlerce heves.!
Ve binlerce özür,alacaklıyım..
©merves
M