Ağaçlar selamlarken gidenleri,*
Geziniyordu sokağı kahverengi
Ve anlatıyordu etrafındakileri karanlıktakine
Tek onun bildiği, renklerin diliyle.
Karanlıktaki ise hayret ediyordu,
Renklerin elçisinin bu söylediklerine.
Ne zaman uyansalar uykularından
O yıldız benzeri sokak bekçileri*
Ses gelmezdi ikilinin konuşmalarından
Çünkü donakalırdı kahverengi
Sanki bu dünyadan soyutlanırdı
Sanki gidenlere kaptırırdı kendini
O gelene kadar karanlıktaki, aramaya başlardı;
Sabahın habercisi kuşların sesini.
*metaforlar*
©bigarip
B