kapatın ışıkları gözlerim kaldırmıyor,
söndürün mumları ruhum dayanmiyor,
görmezden gelmek kolay geliyor,
duyduklarimizi sindirmek zaman alıyor,
keşke diyorum keşke, elimden birşey gelse,
dokunduğum.zaman gül koksa gül bahcellerine dönse,
yağmur yağsa yine toprak koksa
gökkuşağı doğsa herşeyin üzerine ahengiyle,
durdursak zamanı,baksak gökyüzüne,
yıldızları saysak gecenin bir vaktinde,
bıraksak geceyle gündüzü ayırt etmeyi,
doğan güneş bizim olsa batan geceye rağmen bizde kalsa,
ortak kosmasak bu dünyayı,
sığmaz mıydık yer yüzündeki her bir kareye,
gözümüzü doyursaydi bu toprak,aç kalmazdik tokluktan önce,
depremler seller affetler birbirini kovaladı ruhumuz duymadı,
savaşlar,kanlar, ölümler, gözümüz görmedi,
intikamlar,hırslar, güçler, varlığımız yetmedi,
kardeşlik dostluk bakilik kalmadı
ey be dünya daha görecek daha ne kaldi,
kapat ışıkları gözüm göz olmaktan utandı,
ruhumsa mahşerde hesabı görmeye kaldı.....
©sozucar
S