Ben sustum, sen bakarken derinden,
Bir çift söz geçti gözlerimden.
Yüreğimin dili yoktu belki o an,
Ama gözlerim anlattı, susmadan.
Bir an durdu zaman, sen gözlerimin içine bakarken,
Işık oldu içimde, karanlık akarken.
Ne kalem yazabildi, ne dil söyleyebildi,
O an her şeyi gözlerim bildirdi.
Bir sevda vardı sessizce büyüyen,
Gözbebeklerimde adını söyleyen.
Söyleyemedim belki, çekindim, sustum,
Ama sana, hep sana, gözlerimle konuştum.
Bir tebessüm geçti yüzünden hafifçe,
Yüreğim titredi, bakışınla bir hece.
Sen belki anlamadın, belki de bildin,
Ben en çok gözlerimle sana düştüm.
Sensizken bile konuşur hep içim,
Bir bakışın kaldı, en derin biçim.
Zaman geçse de silinmez izleri,
Gözlerim taşıyor hala gizleri.
©aliokka
74426
A