Ömrümde gördüğüm en büyük bela
Cinnet nöbetime tanık gözlerin
Tutuklu bir yeşil, firari ela
Canıma kastetmiş sanık gözlerin
Kaşların Rabbim’den bir emir almış
Alnında bir ömür secdeye dalmış
Kirpiğinde yosun artığı kalmış
Hicran denizinde konuk gözlerin
Parçalı bulutlu bir turkuazdır
Süzülen her damla arşa avazdır
Kaç tasvir uydursam vallahi azdır
Lûgata sırtını dönük gözlerin
Bir baktım en kafir imanı gördüm
İçinde tüm geçmiş zamanı gördüm
Lavinia'm!.. zifiri dumanı gördüm
Doğuştan mı böyle yanık gözlerin?
Buğusu üstünde bir somun bile
Böyle iki lokma sunulmaz ele
Ne kadar kendini sıksan nafile
Bir tek Fânî'ye mi sönük gözlerin!..
©thehodja
T