Kumral saçlarındı savrulan
Ama hiç bir şeye yaramadı sevmedik ten sonra
Kaşlarını ağaçlara benzetirdim dağınıklığını
Ağaçlar yapraklarını birden bire döküverirdi omuzlarıma
Saçların diyorum saçların bir başkaydı gözlerinden
Uçuşması rüzgar gibi vurmasıydı göğe
Gözlerindi gökyüzünü tamamlayan herşeyden öteydi ağlaman
Kırıp bir daha tamamlamandı kalbimi
Bir daha kırıp bir daha toplamaktı sevgin
Böyle yaşanmazdı yaşanılmazdı
Sanki kuşlar özgürmüşçesine uçuyorlardı
Hep ama hep özgür değillerdi bir yanları eksiklerdi
©ibrahimiik
I