Gözleriniz,
O beni mecnun edip kör eyleyen,
Lakin en karanlık gecelerimde bana huzur veren...
İmkansız bir aşk, kabul olmayacak bir dua gibi...
Zatı şahaneleriniz bilir mi? Bilmem ki belki beni,
Bir yıldız kayarken dilek tutmak kadar çaresiz...
Gözleriniz ne renktir bilmem ki?
Kehribardır öğle vakti,
Sabah ise kahverengi.
O gözler ki sanki gökkuşağı, en güzel mavi.
Gözleriniz!
Bakmam yasak olan o gözleriniz,
Kellemi vermeyi göze aldığım,
Hünkârıma ihanet saydığım lakin baktığım...
Ve dahi ihaneti bile göze alarak,
Sefere çıkarken yapılmayacak bir veda idi,
Gözlerinize bakmak.
Ölüm değildir korkum hâşa, ölürsem gözlerinizi görememek.
Gözleriniz,
Ve bana hediye olan o bakışlar.
Ruhum, ruhu revan, ruhu bî çare ve de yoksun,
Harp esnası kan, leş, ve barut kokusu
Sadece sen yoksun.
©salasta
S