Renklerden sıkıldığımda gözümü kapatırım
Siyah bir ekran vardır bu sefer
O da bir dünya rengi
Hem de en güzelinden
Cenaze sırasında siyah giyer ölü yakınları
Bir süre hoşuma gider bu renk
Sonra ebediyet ve azap gelir aklıma
Yine sıkılırım bu renkten
Ama pembeden, yeşilden, maviden iyidir derim
Kulağım hiç ses duymak istmez
Pilini çıkarırım saatin
Çevrede hiç ses olmasa bile
Nefesimin sesi bile batar bana
Tutmayı denerim birkaç saniye
Şimdi de kulağım çınlar...
Etrafta bu kadar zararlı klişeler varken;
Ölmek nasıl zor olsun?
***
Ş