Gözyaşı dedikleri birer inci tanesi süzülen yürekten,
kimisi ağlarken hüznünden, kimide o an gülerken.
Gerçekte nereden geldiğini kimse bilmezken,
her ikisindede etrafı bir koku sarar cennetten.
Benim gözlerim hiç yaşarmazken dışarda,
damlaya damlaya göl oluşmuş içimde.
Senin karşında yüzerken mavide,
kendimi bulurum o an gözlerinde.
Toplarım akan yaşlarını yere düşerken,
hepside birer kor olup ellerimi yakarken.
Toprağa düşerken sedef inciler,
heryerden yükseliyor cennetten çiçekler.
Gelincikler al al olmuş o yanaklarda,
sanırsın gökkuşağı açmış tüm damlalarda.
Bugün ağlasakta ikimizde ayrılıktan,
sana söz veriyirum yakında yaşaracak yine o gözler
ama bu kez mutluluktan...
©isi_1975
I