Gözyaşı

Kalbinden düşüremediğin
Gözünden düşer anlam veremezsin
Hergün nakış nakış diline işlersin
O yüreğinden söke söke siler seni
Bedelleri ağır olur ağır bir yük biner o saniye
Başlarda zor gelir gittiğin her yerde o vardır
Bir tabela mesela adı işlenir her harfi gözüne batar
Kaçarsın....
Ama kaçarken anılardan hüzne kapılırsın
Bir yere oturursun ama oturduğun yer anılarının asıl sahibidir
Bir bardak kalabalıktan bir kahve yalnızlığı kalır payına o çay bahçesinden
Sana da üzerine acıları içmek kalır yudum yudum
Tüm bunlardan sonra yavaş yavaş yalnızlık sarar kalbini
Geceleri derdini onunla paylaşırsın onunla yaşarsın tüm sohbetlerin onun adına olur
Ama başkaları delirdiğini söyler
Bilmiyorlar ki göremiyorlar yalnızlığını
Zaten anlatsanda kalmaz yalnızlık
Her şey bitip geçtiğinde kalbinde sadece izi kalacak
Bir yabancıdan farkı kalmayacak hayatında
Belki biri girecek hayatına tüm kışların
Döner bahara başlar çiçek açmaya
Ama hiç bir zaman kapanmayan yaralar
Seni izlemeye devam eder
Taki ona geri dönmeni bekleyene kadar