Gözyaşlarım sel olup aktı sensiz gecelerde, Ağırlığıyla yüreğimi ezdi, boğdu sessizce. Şarkılar süzüldü dudaklarımdan, nafile, Dindiremedi acımı, yüreğimin feryadını.
Şiirler döktüm kâğıda, satır satır, Döküldü kalbimin yangını, mısra mısra. Ne seni unutturabildim, ne de avutabildim kendimi, Sözler kifayetsiz kaldı, teselli bulamadım benliğimde.
Her anım seninle geçti, her nefesimde sen vardın, Ama kim bilir kimlerleydın o uzak diyarlarda? Sensizlik enkaz bıraktı gönlümde, yıkık bir şehir, Sana feryadımı haykıramadım, sesim boğuldu sessizliğe.
Bekledim seni, hasretle, özlemle, Her gün gelirsin diye umut ettim sessizce. Ama sen gelmedin, gelmedin bir türlü, Yıkıldı hayallerim, umutlarım tükendi birer birer.
Şimdi sensiz ben, bir gölge gibiyim, Yalnız ve sessiz, karanlıklara gömülü. Gözyaşlarım dinmiyor, acım bitmiyor, Sensiz bu dünya bana zindan, bu hayat çekilmez bir zulüm.
©hasanbey.
H