Saçların,
Ne çok benziyor karanlığıma
Yalnızlığım kadar uzun
Siyahtan da siyah
Geceden daha gece
Uçurum kadar derin
Okyanus kadar sığ.
Dağ başı rüzgarıdır saçların
Örgü(t)lenir tel tel hücrelerime
Her sokak başına bir militan dikilir
Köpek uğultularıyla karışır geceye
Sessizliğim sensizliği çağrıştırır
Sessizliği sesinde düşünürüm
Düşündükçe dağılır aklım
Bozulur düzeneğim
Tahrip gücü yüksek bir bomba
Tam ortasına düşer kalbimin,
Çığlığını duyarım sessizce
Cam kırıkları tutuşur elime
Ellerim
Kan damlar inceden inceye
Bir dokuna bilsem saçlarına
Ah
Bir dokuna bilsem
Ķelebekler uçuşur geceye..
Mustafa Tiryaki
M