>>>

ruhum dar bu aralar
yalnızlığa kapadım kendimi
bir omuzumda bir,
bir omuzumda bin ton yük var
hangi ışığa uzattırsam elimi
önümde pencere kapı duvar
yoruldum artık
bu yolun sonuna daha ne kadar var
çık gel
doğ güneş gibi mahzenime
yırtılsın karanlıklar
alışmak istemiyorum hasretine
alıştırma beni yokluğana...
MUSTAFA TİRYAKİ