ayaza uyandım bir mayıs sabahı
üşüyordu salkımlar
asmanın dilinde bin figan
ne din biliyordu ne iman
kırağı tutmuştu saçlarının ucu
nefesinde rüzgar esiyordu
gözlyaşlarıydı cama vuran
bu hangi mevsim
hangi zaman
ne güzel unutmuştum sigara içmeyi
küfür de etmiyordum çoktan
biri yine ateşledi içimdeki fitili
kar düşürdü sızımın en ince yerine
belli ki başımda kış var
belli ki halim duman...
MUSTAFA TİRYAKİ
M