öncesi, ılık ılık esiyordu rüzgar
saçlarımdan süzülüyordu
aklımın duvarlarını yalıyordu
içim bir hoş olmuştu
sarhoş gibiydim
kendimden geçiyordum çoğu zaman
sonra, şiddetini artırdı rüzgar
nefes alamamaya başladım
göz, gözü görmüyürdü
toz, toprak,
çalı, çırpı, çöp
ne varsa yüzüme çarpıyordu
sonra fırtanaya
sonra kasırgaya dönüştü rüzgar
sonrası anlatamam
sonrası tufan
sonrası hüsran...
şimdi dökmeye kıyamadığım, bir damla gözyaşım var
b/aşka neyim varsa;
sildi, süpürdü, aldı rüzgar...
m.tiryaki
M