>>>

yağmurlu bir gündün
sokağında yürüyordum
yıldırım gibi kalbimin ortasına düşmüştün
savrulmuştu her bir yerim
bir yanına
ve ben kendimi kaybetmiştim..
tufandın sanki
göz gözü görmüyordu
gözlerinden başka.
gözlerinin boşluğuna düşmüştüm.
bakışların çiçeklere beziyordu yaramı
ben o gün acıdan kurdeleler örmüştüm
hoyratça esen rüzgarların vardı
saçlarında suratıma çarpan damlalar
ıslatırdı kızaran utangaçlığımı
dudağıma her değen damlada
içip içip sarhoş olmuştum
ve o günden beri
hala ayık değilim..
Mustafa Tiryaki