Hatırlar mısın Anne!
Çocuk iken;
arkadaşlarımla oyun oynarken
kavga ederdim bazen
düşer bir yerlerimi yaralardım.
Sonra;
Ağlayarak koşa koşa yanına gelirdim
Yine böyle başımı dizine koyar,
dakikalarca ağlardım.
Sen saçımı okşar,
acıyan yerlerimi öperdin
"büyüynce geçer" derdin,
hemen geçerdi.
Görüyormusun Anne!
Bak yine ağlıyorum.
Ama bu defa başka Anne!
Bu defa başka.
Sevda atına süvari oldum
Payansız bir hayalin ardına düştüm
Kış dadandı, kar oldu boran oldu
Tutunamadım yularında kısrağın
Bir çift Alagöz'e düştüm Anne!
Bir şehla bakışına
Bir ceylan sekişine
Yüreğim kanıyor
Yüreğim yara bere içinde Anne!
Yüreğim acıyor
Acıdıkça büyüyor
Büyüdükçe geçmiyor Anne!..
M.tiryaki
M