Bir siyah var zifiri karanlık ,
Ve bir beyaz var masum ,
Ikisi de gökkuşağı tarafından,
Dışlanılmış ,terkedilmiş,
Kara olan umutsuz vaka,
Diğeri ise şans meleği ,
Üzülürlermiş alınmadıklarına,
Kızmışlar gökkuşağına ,
Siyah demiş yerim yok,
Beyaz demiş hayırlısı bu,
Bir bulutun ardından,
Çarpışmışlar!
Değiştirmişler her şeyi ,
Gri olmuş bu kalan izin adı,
Fırtınalar mi kopmamış,
Şimşek mı çakmamış,
Gri olmus bulutlar artık,
Bir daha hiç görünmemiş,
Gökkuşağı,
Ondandır gri hem masum,
Hem karanlıktır.
Irmak Afat
©hissetmek1
H