Bir bahar güneşinde birgün ansızın
Beyaz bir kartanesi düştü umutlarıma
Gözlerine güneş doldu bir kızın
Elleri karıştı karlı dağlarıma
Ilık bir rüzgardı bende papatya
Sığmaz oldu dibe köşeye
Yerleşti göğüsüm de baş köşeye
Ruhum hayran oldu kokusuna
O bir ateş değil, yağmur ile söndüreyim
Beyaz bir denizde , ben ise çöldeyim
Umut besliyor içi,bende sadece yalnızlık
Zaman yolcusuyum yolum çok karanlık
Şairler uyuyor içim de
Şiirleri söyleyen benim
Bütün çiçekler papatya bende
Bütün çiçekler gözlerin
Her akşam beyaz bir yaprağın
Yüreğime oluyor kefenin
Kendimden korkuyorum
Hayattan soğudum diyebilirim
Yüzümde sahte tebessüm
Gülüyorum ama iyi değilim
Ne içim aydınlık oluyor
Ne de ışık yüzüme vuruyor
©emrah19
E