Gri yolcu, sessizce geçiyorsun yollardan,
Sana eşlik eden, yalnızlık ve soğuk rüzgar.
Gri gökyüzünün altında, iz bırakmadan,
Kim bilir nereye gittiğin, belki de bir hayal.
Yolun gri tonları, kalbinde bir hüzün,
Her adımında, geçmişin gölgeleri iz bırakır.
Belki de umutlar, yavaşça yok olur,
Seninle birlikte, kaybolan birer yıldız gibi.
Gri yolcu, gözlerin de bir sır,
Gözlerini takip eden, kimseler kalmaz.
Yolculuğun belki de bir özlem,
Bir arayış içinde, kaybolan ruhunla.
Sonunda, gri yolcu, hangi yere vardın?
Bir adım daha atıp, sonu var mı, bilinmez.
Ama ardında bıraktığın izler, hüzünle dolu,
Gri gökyüzü altında, bir hatıra olarak kalır.
©kerenek
.