Felaketimi hazırlayan yegane şey
Yaşamak büsbütün grilerden oluşurken
Yalnızca siyah, yalnızca beyaz
kalma arzum olmuştur
Hayat yerine yıllar boyu
yarım kalmışlıkları yaşadım
Yinede pişman değilim
Pişmanlıkta gri olandır
Anlatılacak bir hikaye bırakmıyorum geride
Olup biten her şey toz ve çamurdan ibaret
Gençlik bir rüzgar gibi esip gitti
Yüzüme bile bakmadan
Çiçekler saksıda kurudu
Bir vakitler umudu kokladığım
Yıldızlar ise hala aynı yerinde
Halada varlığımdan habersiz
Ve yarın yokluğumdanda
Yanımda birtek herşeyden ayrıksı
gururum, Kara kuru bir iskelet
Uzakta bir yerdeyim
Seslenişlerin yollarının düşmeyeceği
Gözlerden ve gönüllerden ırak
Halada yol almaktayım
İhtimallerin sorgulanmayacağı ufuklara
Geçmişte yitirmiş bulunuyorum kimliğimi
Artık bir ismim bile yok
Acının üzerine koyarak buluyorum yüreğimi
Gözlerimi Güneşin yaktığı yerde biliyorum
Hiçbir şey hissetmediğim yerde ellerim
Ve yerçekimine karşı bedenim
Kahverengi bir sonbahar yaprağı olsun adım
Rüzgarımı bekliyorum beni götürecek
Ve birdaha tekrar inmeyeceğin yere
©opapa
O