Ben dağların yamacında bir başıma gezerim
Kurttan korkmaz yüreğim,çakalları sezerim
Serimde sevda vardır,yolumu onunla çizerim
Gücü yetmez zalimin,yolumdan şaşırmaya
Saçımı ıslatmadan yağan yağmur tanırım
Ne ikbalim karanlık,ne mazimden utanırım
Alnım açıktır benim,ben Hakka inanırım
Gücü yetmez zalimin,yüzümü düşürmeye...
Neşelenirsem eğer,şu cihan dar gelir bana
Öfkelenirsem kafir,tez kavuşur imana
Davetlimdir tüm beşer,göğsümdeki limana
Gücü yetmez zalimin,yuvamı püskürtmeye...
Aşık olduysam eğer,bir defa hüdaya
Çoktan razı geldiysem,aciz ömrü fedaya
Sinemdeki imanla,benzerim şühedaya
Gücü yetmez zalimin,iblisi kışkırtmaya...
Zavallıdır o iblis,hakikat karşısında
Hiçbir malı satılmaz,salihler çarşısında
Yüzüne tükürüp geçtim,henüz yirmi yaşında
Gücü yetmez zalimin,sabrımı taşırmaya...
Odam karanlık olsun,kime zarar ne çıkar
Gönlüm nur avizesinin,duyuna ampul takar
Zalimin iştahından kim çekinir,kim korkar
Kimsenin gücü yetmez,kem ile göz kırpmaya.
Erhan Şahin
G