Zahmet edip geldiğin günlerdi.
Meşaleleri masada misafir ettiğimiz zamanlardı hani.
Humusu hiç sevmezdim aramız bozuktu tabi.
Gülerdin uzun uzun.
Günlerin işte tam şimdiki gibi uzun olduğu vakitlerdi.
Yasaklanmış şiirler okurdum sana,
Gözlerin parıldadığında sevdin zannederdim.
Başka kimseye okumaz gizlerdim
Hatta insanlıklıktan.
Yazık ettim insanlığa.
Nasipsizlerdi.
Birde kurumuş gül ağacından güller topladım sana.
Koklayanları yoktu.
Kimsesizlerdi...
©münircndar
M