Hani bir at Bağdat’ta, kainatın bir ucunda yeleleri sarkan.
Gül gül şah damar aradım, yakından da yakını bulunan.
At taşır beni seyrine, arıyor şaha kaldıracak ılık bir kan.
Yol hayalci; hakikat yolunda, paçalarımdan toprakları kayan.
Dağlar var taş taşıran, şimdi göğümü sorma yağmurunu taşıyan.
Benim kervanım Şam’da, çölün tepesinde kumdan yansıyan.
Hani bir el gören bir dil çözen
Gül gül şah damar aradım, yakından da yakını bulunan.
©kitapyurek
A