Bir yaprak düştü icime mevsimsiz,bahara benzeyen,renkli..
Kalemimde mürekkep sızıntısıydı ismi,ne tuhaf ,,
kahveye olan tutkusu fincanı kiskandirirdi adeta,
dudaklarinda bir telve kaçağı,sesinde tükenmeyen fal nameleri,
gülüsüyle şenlendirirdi masa üstü sohbetlerini,bir nefes çeker tozudumana katardı,ustu başı gül kokardı birde,sanirsin mümin amcanın muhterem oğlu:)
kirpiklerine ay düşerdi gece yarilari,
o bilmezdi;
kaç sarki, kac siir, kac satira meze oldugunu,,
Misafir degil,ev sahibi..
Gülüşünden belli sevdirecekti kendini..
©gnbatmı
G