Her bir sabah rüzgârın esmesinde gönlüm gülüşünle alır nefesini yüreğime çeker kokunu mutlu olur, bu gönül bana ettiğin tebessümlerinden bilir çünkü bu gönül bir sana pervane, gül devşirmiş gül dudaklarında seninle bir ömür gülelim diye has bahçemin has gülü gönül gülüm gül nare.
Aksedince yüz cemalin hilal yüz nurunla ışıldar, yıldızlar bir bir yanıp yanıp söner.
Gönlüme bir işaret sevdan yüreğime işler,
Öyle hasret çeker gönül ay yüzlü raihana,
Bülbül gibi figan eder nur gül yaprağına,
Isparta Gül cennet diyarı bu gönül sensiz, bülbül gülsüz bu gönül sensiz hiç mutlu olur mu gönül gülüm Gül nare.
Her bir yaprağında bin bir huzur gönül sürer mi acep seninle sürür sensiz gönül
Yüz pare ya sensiz mezara gark ya seninle bir has bahçede seninle hayat bulur
Sensiz has bahçeler raihalar altın kasede içilse teselli etmez hasreti dindirmez dileğim odur ki gönül yansın gül nare, aşk ateşiyle ama gönül kaymasın bir başka sevdaya, benim gönül gülüm gül nare.
Her sabah güne bir gün doğar, gül yüzünde nice sarı beyaz kırmızı sevgi gülleri açar, benim gönlüm sensiz halım perişan gülmez yüzüm gülümden uzak
Sen bir cennet gülü melekler her bir gece,
Senden gül getirir her sabah uyandığımda,
Baş ucunda bir gül seni koklayarak uyanırım, sana bir günaydın diyemeden gönül gülüm gül nare.
©doğukan01
H