Zamanın birinde yaşarmış bir şaire..
Gül şaire derlermiş, taç yapraklı şiire...
Gel zaman ve git zaman bizim şair yorulmuş.
Kalemini kırıpta bir vazoya konulmuş..
Bakmış ne su var ne de bir damlacık mürekkep
Dökmüs göz yaşlarını edivermiş mürettep.
Yazmış damla damla ki kara bahta elveda..
Gelecek mutlu günler duyulacak bir nida..
İnanmış, umut etmiş beklemiş hep sabırla .
Zuleyhaya aşk olup gençleştiren tavırla..
Uzun zaman aç susuz tevekkülle beklemiş..
Yıl yılı kovalarken kurumuş, umut kesmiş.
Bir garip cefa ile uykuda geçmiş zaman.
Gül kurusu renkle dahi mutlu etmiş herzaman.
Kimseleri kırmamış kimseyi incitmemiş..
Lakin yolu uzunmuş, imtihanı bitmemiş..
Bir gün gelmiş vazodan almışlar bizim gülü..
Çay olmuş, koku olmuş, sanmışlar ki bir ölû
Çeşit şesit diyardan ve dahiki ervahtan ..
Geçmiş süzülüvermiş bir acayip tablodan..
İşte ben öldüm diye her durakta hayretle..
Baka kalmış kendine ama hep farklı yerde..
Bir günde bin türlü yer nasıl gezilir demiş.
Çok düsünmüş taşınmış bu işi çözememiş.
Meğerse bizim gülün muradıki pek çokmuş
Her zerresi bir yerde bin derde konu olmuş.
Bir gun bin tür tuale poz verip gülumserken.
Aynı anda sevenleri mest olurmuş koklarken.
Bir gün şiir olur yaprakları şaire ..
Bir gün yaprak olurmus gönüldeki şiire..
Çay olup yudum yudum içeni sarhoş eder
Bahçelerde süzülup bağbanı aşık eder.
Görmüşki pek çok kişi zikreder gönlüne kor
Bizim gülün muradı olmuş bir kendine kor.
Derken bu uzun gelen yolki sürmüs salise..
Rüya denen zamandan uyanmış gül şaire😊
🌹💕🌹💕🌹💕🌹💕🌹💕
©gülimeyra
L