Gül bahçesinde bir bülbül,
Fısıldar aşkını rüzgarla,
Gülün dudaklarına tatlı bir ezgi,
Her bir dalında sevda yankılanır.
Gül, baharın en güzel armağanı,
Kokusu kalpleri büyüler,
Rengârenk yaprakları,
Aşkın özüdür, bülbülün yâresi.
Bülbül, sevda kuşu, kalpten fışkıran,
Gülün yanında bir şarkı söyler,
Her melodisinde bir umut,
Her ötüşünde aşkın rengi belirir.
Gülün en güzel yerinde bir diken,
Aşkın acımasız yüzü,
Ama bülbül buna aldırmaz,
Çünkü aşkın her yönü ona kutsaldır.
Gözleri kapalı, düşlerinde gül,
Bir rüya gibi, ne kadar da tatlı,
Bülbül her gece onu anar,
Gülün etrafında sevda izleri bırakır.
Gülün yaprakları, gülümsediğinde,
Bülbülün şarkıları daha bir güzelleşir,
Birbirini tamamlarlar,
Aşkın en güzel biçimidir bu iki sevgili.
Kışın sert rüzgarı dahi,
Gülün kokusunu bozamaz,
Bülbülün şarkıları ise,
Kışın karanlığında bir ışık gibi parlar.
Bülbülün bakışları, gülün rüzgârda savrulan yaprakları gibi,
Sonsuz bir aşkı anlatır,
Gül, bülbülün sevda şarkılarında,
Ölümsüz bir anı olur.
Gül ve bülbül, iki aşık,
Güzellikleriyle yüreklerde iz bırakır,
Bir ömre bedel bir aşkın resmi,
Her zaman hatırlanır, her zaman sevilir.
©ilk-bahar
I