Gönlümde açan bir gül,
Rüyalarımda saklı bir sır gibi,
Her yaprağı bir umut,
Her kokusu bir hatıra.
Fakat gülün yanında,
Görkemli ve sessizce bekler,
Bir diken, acının simgesi,
Saklı bir yara, gizli bir hüzün.
Gül, sevdanın zarif bir sembolü,
Renkleriyle gönüllere huzur veren.
Diken ise sevdanın bedeli,
Her dokunuşta kalbi delen.
Aşk böyle değil midir zaten?
Bir gül bahçesinde yürümek gibi,
Güzelliğin büyüsüne kapılırken,
Acının gerçekliğiyle yüzleşmek.
Gül ile diken, ayrılmaz bir çift,
Biri huzur verirken, diğeri acıtır.
İşte bu yüzden aşk, bir sırdır,
Hem sevda hem de yara bırakır.
Bir gül sunduğunda sevgiliye,
Dikenlerini de kabul etmektir aslında,
Sevginin tüm halleriyle,
Hem tatlı hem acı yanıyla.
©tayyarll
B