Hayat mücadelesinde, yaşamak için bir ırgat gibi çalıştım,
Kimseye üstünlüğüm yoktu, ben sıradan bir insan.
İnsanlık için bir ömür harcadım, ömrüme bedel ödedim,
Gene de verdiğim değerle yaranamadım, kalan tek yara kalbimde, acılarla dolu.
Gülemedik kardeş, gülemedik.
Yıllarca özgürlük mücadelesi verdim,
Rahat bir nefes almak yerine insanlık için sarf ettiğimiz sözler acı oldu, Urfa isotundan bile acı.
Hakkı haykırdım, özgürlüğümü kısıtladılar, prangalara vuruldum,
Hayat benim için bir zindan oldu, felekler bile gencecik ömrüme gülmedi.
Gülemedik kardeş, gülemedik.
Tüm gayretim ve çabam heba oldu, zalimlere karşı boyun eğemedim,
Kardeş gitsem vicdanım yaralı kalırdı, mazlumların ahını alırdım.
Kanadı kırık yavru kuşa derman olmasan, yarayı kim sarar?
Acılar yüreğimde, her yudum suyuma zehir gibi damla damla düştü,
Benim suyuma gülemedik kardeş, gülemedim.
©hasanbey.
H