Yüzümde güller açıyor
Ben bu acıyı terk edemem.
Haftaları, ayları, yılları sayacağım,
Saçlarımda ki her bir günün beyazı.
Beynimin içinde buz şeritler
Hüznüm, dizlerimi başıma taşıyor.
Devam ediyorum
Dünyanın bilmemem gerekenlerine...
Bir merminin içinde *****ıp kalmışım.
Bir meleğin içine hapsolmuş çıkış yarası.
Bir korkuluk gibiyim
İnsan izi sonuna tünemiş.
Dualar arasında pamuk pamuk umutlar
Bulut geçene kadar.
Yerkürem sallanıyor
Volkan saatlerinde...
Hangi kuvvet bir mermiyi iter?
Su kaynağı içinden.
Bir karstik mağarada damlarken,
Yada kaçarken bir meleğin nefesinden.
Hiçbirine cevap veremem,
Maskem, her yıl bürünürken güllere...
©mustafaks
M