Bir korku var içimde Gülfeşan..!
Ben korkularımla örtüyorum üzerini..
Sessiz bir çığlık gibi dolaşır beynimde..
Bir gürültü seziyorum çevremden,
Kalabalıkların tenhalaştığı limanlarda duruyorum..
Denizin iniltisini duyar gibiyim,
Içimde derin sular toplanıyor..
Gözlerim ise onu fırtınaya teslim ediyor..
Aklım ucundan gidiyor saymalarım,
Mahzen içinde yazdığım şiirleri tutuyorum,
Rengim masum sayılacak kadar mahzundur..
Belki Blbiraz siyah, birazda beyazdır..
En renkli tarafı grisinde durur..
Ruhumun derinliklerinde kaybolmaya amadettim!
Bir çaresiz avere gıbı dolanıyorum kıyılarımda..
Yusufsuz bir dipsiz kuyunun etrafında!
Nöbetleşe duruyorum..
Korkuyorum karanlıktan gelen sese, ses olmaya!
Elimi uzatsam biliyorum ki bulacağım!
Bir nefes ki ruhumu dinlendirecek,
Sanki dinlendirirkende daha çok korkutacak..
Ve bilirmisin Gülfeşan!
Hala korkum var benim, sensiz nefes almak gibi..
H