Bir gün Gülhane Parkı'ndayım
Saat böyle üç dört civarı
Etraf güneşle ışıl ışıl
Bir bank gözüme ilisiverdi
Bir anda onda otururken buldum kendimi
Yanımda bir kedi elimde defter anı yaşadım
Huzur bu olsa gerek diyip
Oturdum o hisle şiir yazdım
Yani Necefle...
Birsürü çiçek kokusu içimde yerini aldı
Bu sırada şiir yazmaya biraz ara
Kucağımdaki kedi ile mutluyum
Ve onu sevmekle meşgulüm
Sonra o bir ses duyar ve koşma anı
Meraklilar tabi
Aynı benim gibi
Çünkü bende o sıra bir şey görüp
Fotoğraf çekmeye giderim
Birkaç dakika öyle geçer
Güzel kareler ,huzurlu sözler cepte
Saatte geçti bu arada benim gitme zamanı
O güzelliğe doyum olmaz
Ama giderim
Nazım Hikmet'in şiirini yazdıran ilham kadar olmasada
İlhamımla şiirlerimi yazmisimdir
Onla aynı şeyleri yaşamadım belki
Lakin onun kaçışı ve kavuşma anı dozunda olmasa da
Aynı olaylar olmasa da
İnsan orada bir kaçış ve kavuşma
İster istemez yaşıyor
O şehirden , kalabalık olmasına rağmen
İnsanlardan kaçıyor
Garip bir şekilde kendine kavuşuyor
O kadar mucizevi ki
Yaşamak için ,kendinle kalmak için
Birebir bir yuva sanki
Bir oda ya da bir bahçe
Yahut kitap arasıdaki bir ayraç gibi
©cepheusya
C