Gülistanda bir gül açıldı, mis gibi kokusu
Bülbülün kalbi yandı, çekti bir mecnun hasreti
Sabahın serin rüzgarı, getirdi bu sesi
"Ey gül, sen benim canım, benim melek yüzlüm nesesi"
Ağlar bülbül, gülistanda, dertli bir nağmeyle
Gül susar, utangaçça, başını eğerek
Bad-ı sabah, inler durur, yaprakları sallar
Aşkın ateşiyle yanar, bu gülistan diyarı
Gel ey gül, aç kollarını, sar beni bir kere
Bülbülün kalbi dinlensin, bulsun bir sükune
Sabahın nuruyla aydınlansın, bu karanlık geceler
Bir ömür boyu sürecek, bu aşkın güzellikleri
©hasanbey.
H