Gidiyorsun, kimsesiz sokakların ötesinde sessiz
Anladım bir başıma sensizliğe dalacağım Gülizâr
Resimler yırtık, hatıralar mahzun ve çaresiz
Yüreğime artık sensizliği alacağım Gülizâr
Sensiz yaşamak gelmese de yorgun dile
Yoluma yoldaş oluyor şimdi çektiğim çile
Leyla için Mecnun’a dönen Kays’a bile
Aşkı yalanmış gözüyle bakacağım Gülizâr
Giderken, tebessümün kalsaydı o bile yeterdi
Neden canımı bu kadar yakıyor yalnızlığın derdi
Şimdi yokluğa bulandı hayal, düşler kâbusa erdi
Her gece sensizliğin uykusuna yatacağım Gülizâr
Ne gülüşmeler helal bana, ne de yüzüm güler
Yüreğimin amansız yangını bilmem kaç asır sürer
Ayları, sensizliğin yıllarına ekleyip de birer birer
Yokluğuna bir çizik daha atacağım Gülizâr
Gözyaşı vadilerinde gezerek geçiyor günüm
Aşkınla yol alırken gidişinle kesildi önüm
Ben artık senin gözünde yaşanmış bir dünüm
Şimdi sensizliğin çağında umutsuz geleceğim Gülizâr
Bulutlar kederi damıtıyor, yağmur diye yere
Güneş yokluğunda ayazda, yıldız gidişinle âvâre
Öldüğümde okursun diye o kutsal mermere
‘’ Sevenler gitmezdi hani ’’ yazacağım Gülizâr
©sametakcar
S