Bana boş vaktini çok gören bir yüz kendisine güller sunmamı bekler.
Ben o gülleri gönüllerin sultanına sundum, anlamıyor.
Yüreğimin derinliklerinde boğuşan dost canlısına seslendim.
Bu tebessümün dostlara değil, yüreğime en yakın olanı biliyorum.
Güller sahibine yakışır, verme hak etmeyene.
Burnu koku almayanlar ne anlasın gülden, dikenden.
Bir ileri bir geri gidip dursun, biz kendi yolumuzdan gidelim.
©seyyah_ruh
S