Gül
ya da kan:
yaşıyorsam!
İşte dönüp bu talan evlere, savrulup susan küllere
dolanıp, eksilip ağırlaşarak, ağlaşarak…
/Yanıma yöreme sokul gerçeğime düş de gör.
Yağmur iner, gök gürülder sen beni gidişte gör!/
Sana sılam diyorsam,
sılam, ürkek bir serçe yüreğinde de vardı.
Diyorsam, deştiler bağrımı yüreğim kaldı.
Bu yüzden kahrım bir cehennem boyunda!
/Sılamda o dağları da ülkem bilmişem,
dolanıp namlulara yürek germişem;
zorluyam,
yangınam,
ilktir sevmişem!
Bu yüzden uğruna çok öldüğüm sabahlar, yaralıdır.
Gençliğim darmadağın bir ilkyaz tufanıdır…
©firtina01
F