Unuttun mu demeye dilim varmıyor
Maziler külünden doğarmış gülüm
Yeminler sözünde yine durmuyor
Yalan nâmertliğe sığarmış gülüm
Yazdığın o kutsal aşk romanında
Adım geçer sandım bir satırında
Bir inat, bir öfke, gurur uğruna
Yarınlar dünleri boğarmış gülüm
Gönlümü ederken çantana keklik
Kayboldu sevdada var olan teklik
Bumuy du bahara verdiğin mertlik ?
Yaz günüde karlar yağarmış gülüm
Şimdi Vazgeç desem dönsek tersine
Âşka tövbeleri edercesine
Pişmanlık dağların yüzlercesine
Bedel olup kendini yığarmış gülüm
Yakıp kül ederken hatıraları
Kuruyor mazinin dert yaraları
Çekince başına tüm karaları
Pişmanlık gebedir doğarmış gülüm
Murat Çakıroğlu
©şair_nihai
Ş