Hatırla…
Gece yıldızları kaybetmiştik
Ay ışığını aramaya çıkmıştık birlikte
O sokak senin bu sokak benim
Yorgunduk ışıksızdık
Tepeden tırnağa üzerimize yağıyordu karanlık
Elimiz ayağımız şarkılara, şiirlere dolaşmıştı
Ve rüzgâr ustura ağzı gibi esiyordu üstelik…
Elimin sıcaklığını üstüne örtmüş
Gülüşünü yüzünde unutup, uykuya dalmıştın sen
Ben uyumadım
Gecede ışıldayan gülüşünü
Hiç yalnız bırakmadım
Paydos zilinde dağılan çocuklar ve işçiler gibi
Kalabalık bir gürültüyle
Sesini kaybetti önce
Sonra usul usul tenhalaştı gökyüzünde bulutlar
Yağmurun son damlasını
Buluttan sızan incecik bir ay ışığıyla dokunup durdurdu gece
Ağır aksak ve parmaklarının ucuna basarak
Bulutların arasından başını uzattı ay
Yüzünde yüz bin yıllık kayboluşun derin mahcubiyeti
Çevresinde ışıldayan yıldızlar…
Elimi tut, uyumak istiyorum
Ay ışığının döküldüğü gözlerine dalarak
Nöbeti al… Tetikte kal
Ay ışığını ve yıldızları sakın ha! kaçırma gözlerinden
Gülüşünü üzerime ser
Denizin kabarıp alçalan göğsü gibi
Başımın altına uzat göğsünü
Mavi ve telaşsız şarkılar söyle
Uğruna canhıraş belalara bulaştığım
Ve sonunda sana kavuşacağım bir masal anlat
Yağmur yüklü gözlerinden gözlerime çiseleyen annemin ninnisi gibi
Yıldızların fısıltısı
Ay ışığının mehtaba kesen sesi kulaklarımda…
Uykum var
Uyumak istiyorum
Gülümse bana
©eminbarut
E