Selam arkadaşım,
Bugün ben kaybettiklerimi anlatayım.
Sen beni dinle.
Ama lütfen dinle, çünkü daha önce kimse yapmamıştı bu iyiliği bana.
Hem belki mutlu olursan eğer, teşekkür de ederim sana.
Saatlerin dönmesi benim aleyhime işlerdi hep,
Çünkü yeni bir gün husursuzlukla gelecekti.
Bunu bildiğim halde hep güçlü kaldım.
Evet, aslında bir çok kez de yalnız kaldım.
Ama bir umut işte, masumca mutlu hayallere daldım.
Bir hayalim vardı onu yanımdan ayırmazdım,
Hatta beraber bile uyuyorduk diyebilirim,
O yorulmasın diye her işini ben hallederdim
Dinlenmesi lazımdı, çünkü onun gururuyla çok oynamışlardı
Bir gün ağladığını gördüm.
Çaresizliğin ne olduğunu o zaman anladım.
Elden gelen birşey yoktu, sonunda ben de ağladım.
Ağladım, ama belli etmedim.
İz bıraktığım hiç bir yeri terketmedim.
Bana bir el uzatan oldu da, onu ben mi sevmedim?
Sanırım çoktan kaybetmişim, ama bunu farketmedim.
Belki herkes gibi gülümseyen biri olamadım,
Belki sizin gibi arkadaşlarımla oynayamadım,
Belki de bu dünya gibi nankör olmadığım dan kaybettim.
Ama bunu ben istemedim.
Bugün bir tablo çizdim ve kendimi orda bile gülümsetemedim.
Sanırım rabbim bana gülümsemeyi nasip etmedi,
Ama her ağladığım da bu gözyaşları benim gülüşüm olsun dedim.
Ama onlarda saniye sürmeden kaybolacaktı, vazgeçtim.
Derin bir nefes aldım ve herşeye tamam dedim yine,
Ne yapabilirim ki? bana yazılmış bir, "acı ile geldin acı gideceksin" notu.
İnşallah kefene sarıldığım da "ben nasıl dayandım?" diye gülümserim de.
Belki içim rahat bir şekilde bu nankör dünya dan giderim.
©ggurkann
G