Siyahi sevdim, dediler şeytanın rengi,
Yüreğimdeki kara sevdayı sorguladılar,
Beyazı sevdim, dediler meyyit misin,
Saf rengin ardında ölümsüzlüğü aradılar.
Kırmızı gülü sevdim, dediler kızmısın,
O rengin ardında bir öfke mi var dediler,
Bilmediler ki kırmızı gül,
Muhammed (s.a.v.)’in bende solgun düşüydü.
O aşk ki, Miraç’ta yükseldi semaya,
Gözlerdeki nur, yıldızlar kadar parlak,
O gece, göğe yükselen ışıkta,
Sevgili peygamberim, arşın kapılarından geçti.
Siyah gecelerde bir yıldız gibi parlayan,
Beyaz gündüzlerde bir nur gibi doğan,
Kırmızı gül, bir aşkın sembolü,
O gece miraçla en yüksek mertebeyi bulan.
Bilmediler ki bu renklerin ardında,
Bir sevdanın en derin ifadesi yatar,
Muhammed (s.a.v.)’in ışığıyla aydınlanan,
Kalbimdeki her renk, O’nun yüce hatırasıdır.
©hasanbey.
H