Bilmiyorum seni daha ne kadar seveceğimi,
Yada ne kadar satırlara döküp okuyacağımı,
Ne mürekkep bitiyor nede sayfa,
İstemiyorum artık seni sevmek istemiyorum.
Sonra gülüşün düşüyor zifiri gecelerime.
Ah o ay gibi gülüşün sevgili ay gibi gülüşün,
Unutmadım o kara geceleri o zifirilerde kaybedişini.
Ne yapacaksın işte insan aşık olur çekeceği çileye.
Sonra bazen prova yapiyorum kendi halime.
Geceleri sineye çekiyorum varmışsın gibi
Öylesine mutlu oluyorum.
Çilekeş diyorum halime aşk çilesi,
Sonra tekrar uyanıyorum rüyadan ve yine unutmuyorum ay gibi gülüşünü.
gülüşün dolanır ay ile zifiriye kaybolurum.
bazen günü doğurur bazen günü soldurur.
Ah bu aşkın çilesi sevgili ah bu çile,
bazen yakar ateşlerde bazen uçurur gökyüzünde.
O yüzden mutsuzluğu bana sorun mutlu olmayı anlatayım sizlere,
Belki kaybettin sandın yada sevilmedin sandın.
Ama şunu unutma her göz yaşı ve her uykusuz geceler seni asıl sahibine asıl aşka götürüyor.
Bir sabah o ağladığını geceleri unutup kendine kızıp hatta küfür edeceksin bunumu sevdim diye.
o gün sakın ha kaybolmayasın gülüşler gelsin aklına zifirilerin aydınlığı...
Katkılarınız ve eşlik edişiniz için teşekkürler🌿🌼
©
©dilba
D